Marjolein (44) is als moeder van twee dochters bijna haar hele week vrijwilliger. Ze noemt het zelf een luxe positie. Met een verleden in de armoede is ze blij dat ze nu vrijwilligerswerk mág en kán doen. En waardering is wat ze er voor terugkrijgt.

Hoe ziet je week eruit?
Ik ben nu voor het derde jaar vrijwilliger bij Stichting Kinderfeest, dus daar ben ik mee bezig. Maar ik doe ook gigantisch veel op de school van mijn kinderen. Ik zit in de ouderraad en eigenlijk alle andere clubjes die je maar kan bedenken! Binnen de buurtvereniging heb ik samen met drie vriendinnen een kinderafdeling opgestart waar ik vaak ben. Én dan ben ik ook nog vrijwilligers bij de Voedselbank!

Wat was je eerste kennismaking met vrijwilligerswerk?
Toen ik 16 was heb ik in een dierenasiel gewerkt. Maar ik kwam daar eigenlijk alleen voor mijn affiniteit met dieren. Ik wilde met dieren werken maar daar zijn geen betaalde banen in, dus ging ik als vrijwilliger aan de gang. Want dan mag je wel van alles doen. Dat was mijn grote motivatie.

Wat leerde je over vrijwilligerswerk?
Dat het gewaardeerd wordt. Op jonge leeftijd mocht ik iets verantwoordelijks doen en ik kreeg écht de waardering. Nu, als ik zelf met vrijwilligers werk, is het eerste dat me te binnen schiet: ik mag blij zijn dat mensen hier tijd en energie insteken. Dus ik geef de waardering meteen terug. Ik ontvang het, en draag het over.

Ik krijg écht de waardering


Na het dierenasiel, smaakte het naar meer?
Nee eigenlijk heeft er een lange stop tussen gezeten. Net zoals bij elk gezin met jonge kinderen, is het leven een rat race. Pas toen alle kinderen naar de basisschool gingen, kon ik er uren voor vrij maken. Ik heb de luxe om ervoor te kiezen, en vind het belangrijk vanuit mijn eigen persoonlijke geschiedenis.

Jij weet hoe armoede voelt?
Ik heb zelf geen kinderfeestjes gehad. Eigenlijk heb ik heel veel niet gehad. Dus ik snap de moeders van nu ook heel goed. Er zijn zoveel mensen die in verdriet en ellende leven. Ik hoop echt dat ik verandering breng in de situatie van een kind.

Wat geef je je eigen kinderen nu mee?
Nou, ik tik ze bij wijze van spreke wel op de vingers van je mag echt blij zijn in welke luxe je leeft. En dat jij je druk kan maken over welke vijf soorten taarten je wilt op je feestje. En ik neem ze ook mee! Als ze vakantie hebben, of een studiedag, gaan ze mee naar de Voedselbank. En ik neem ze ook mee in wat ik voor Stichting Kinderfeest doe. Zo laat ik ze zien dat een paar uur altijd wel past, en dat niet alles betaald hoeft te zijn in de wereld.